Chyba nikt z nas nie jest aż tak święty, żeby z ręką na sercu powiedzieć, że w szkole nigdy nie ściągał. Jednym zdarzało się to częściej, innym rzadziej, niektórzy ściągali na klasówkach i sprawdzianach naprawdę sporadycznie. Ale każdy z nas wie, do czego służy ściąga i jak się nią posłużyć, a w razie draki – ukryć. Ściąganie ściąganiu też nierówne. W gwarze uczniowskiej na różne metody ściągania funkcjonują następujące określenia: zrzynanie, czyli przepisywanie, “kserowanie” lub “zrzynanie na żywca”, czyli przepisanie całej pracy od kolegi bez żadnych własnych zmian lub uzupełnień, można też podkładać “pasztety”, czyli gotowce lub “zapuszczać żurawia”, czy też “zapuszczać łabędzia”, a więc zerkać na pracę osoby siedzącej w ławce obok.

Wiadomo, że żaden nauczyciel ściągi ani ściągania nie pochwali. Jest to niedozwolona forma, ostro potępiana przez kadrę nauczycielską. Ale tradycyjne ściągi w dzisiejszych czasach odchodzą już do lamusa. W dobie telefonów komórkowych i rozwoju nowych technologii, coraz częściej spotykaną metodą ściągania staje się wgrywanie do telefonów całych dokumentów w formie plików tekstowych lub PDF, które z powodzeniem zastępują ściągi papierowe.

Gdy rozbrzmiewa dzwonek korytarze szkoły w jednej chwili pustoszeją. Uczniowie zajmują z powrotem swoje miejsca w ławkach, cała klasa cichnie, rozpoczyna się lekcja… Ale dzwonek szkolny to też zwiastun przyjemnych rzeczy. Po lekcji i wytężonej nauce, przychodzi przecież w końcu czas na upragnioną przerwę. I znów rozbrzmiewa dzwonek. Tyle, że teraz korytarze nie pustoszeją. Przeciwnie. Zapełniają się rozbieganą bracią szkolną, słychać śmiechy i krzyki zadowolonych z przerwy uczniów. A czyż jest coś milszego niż dźwięk dzwonka po ostatniej lekcji, oznajmującego koniec szkoły i powrót do domu?!

Dzwonki szkolne mogą brzmieć w każdej szkole trochę inaczej, ale zawsze są sygnałem znaczącym dla uczniów wszystkich szkół to samo – mianowicie początek i koniec lekcji. Ale są też sygnałem, który po latach, gdy już dawno minęły czasy naszej szkolnej udręki i gdy wiele lat minęło od chwili, gdy z uśmiechem opuszczaliśmy szkolne mury, by wyruszyć w swoje dorosłe życie, brzmi jakoś tak bardziej słodko, jest powodem zakręcenie się nie jednej łezki w oku.

Każdy z nas gdzieś na dnie szuflady przechowuje swoje świadectwa szkolne. Ci z nas, którzy swoim zapałem do zdobywania wiedzy zasłużyli sobie na świadectwa wyróżnione czerwonym paskiem, przechowują je zapewne, by kiedyś w przyszłości móc je z duma pokazać swoim dzieciom, ci natomiast, których cenzurki na świadectwach nie są aż tak zachwycające, chowają je w tej szufladzie jeszcze głębiej. Wszystkim jednak czas zakończenia roku szkolnego i walki i jak najlepsze oceny na świadectwie kojarzy się na pewno ze stresem oraz przez myśl przebiegająca obietnicą od rodziców o wspaniałych wakacjach, fajnym rowerze, czy innych miłych i przyjemnych rzeczach.

Świadectwo to dokument, który poświadcza ukończenie określonego stopnia nauczania bądź ukończenia danej klasy. Na świadectwie zawarty jest spis przedmiotów objętych nauką i osiągnięte z nich oceny końcowe lub końcoworoczne. Inna ważna rola świadectwa to potwierdzenie naszego wykształcenia,  kwalifikacji lub stopnia wyszkolenia danej osoby, odbyte kursy i zdane testy oraz oceny otrzymane w czasie tych egzaminów.

Wycieczki szkolne, to coś, co uczniowie lubią najbardziej. Oczywiście zaraz po wakacjach. Wycieczka to przede wszystkim oderwanie się od nauki. Założę się, że każdy z nas, w latach szkolnych, na samą myśl o niej czuł ulgę. Bo przecież przepadną lekcje. A to cieszy każdego. Najlepsze są takie kilkudniowe. Można dużo zwiedzić, spędzić czas z koleżankami i kolegami z klasy. Często wieczorami organizowane są jakieś dyskoteki, ogniska. Nawet dla tych najmłodszych. Na początku roku szkolnego w gimnazjum, w szkole średniej odbywają się wycieczki integracyjne. Po co? Po to aby grupa mogła się bardziej zżyć. Przecież spędzą ze sobą kilka lat. Wycieczka szkolna to nie tylko wyjazd np. w góry…wycieczką jest każde zorganizowane wyjście uczniów poza teren szkoły w celach poznawczych, wychowawczych, zdrowotnych lub rekreacyjnych. Stanowi ona integralną część procesu dydaktyczno-wychowawczego i powinna być organizowana przez wszystkie szkoły w ramach zajęć lekcyjnych i pozalekcyjnych. Wycieczki turystyczno-krajoznawcze mają głównie na celu wędrówkę, wysiłek fizyczny, rekreację, przy jednoczesnym uwzględnieniu celów poznawczych i wychowawczych.

Każdemu uczniowi przysługuje legitymacja szkolna. To ważny dokument dla każdej uczącej się się osoby. Potwierdza on bowiem fakt tego, że jej posiadacz jest uczniem danej szkoły i jako uczęszczający do szkoły, a więc realizujący obowiązek szkolny czy też kontynuujący edukację, może korzystać z przysługującego mu z tego powodu przywileju. Są nim przede wszystkim zniżki, ustalone ustawowo przy przejazdach środkami publicznego transportu kolejowego i autobusowego.

Dla osoby, która znajduje się w wieku realizacji obowiązku szkolnego, a więc do osiągnięcia pełnoletności przez ucznia, legitymacja jest także poświadczeniem jego tożsamości..

Na każdej legitymacji znajdziemy następujące informacje: imię lub imiona, nazwisko, datę urodzenia i miejsca zamieszkania ucznia, numer legitymacji, termin ważności legitymacji. Legitymacja ma formę kartonika o wymiarach 72×103 mm; w lewym górnym rogu legitymacji jest miejsce do wklejenia fotografii (formatu 30×42 mm) jej posiadacza.

Gdy słyszymy hasło – mundurek szkolny, większości z nas aż się nóż otwiera w kieszeni. Mało komu dobrze kojarzy się ujednolicone ubranie noszone przez młodzież szkolną. Choć nam, Polakom na myśl mundurki przywodzą zamierzchłe czasy, są bardzo popularne w szkołach podstawowych i średnich w wielu krajach. I co więcej – chętnie noszone. Np. w Wielkiej Brytanii i Irlandii większość szkół państwowych wymaga od uczniów noszenia mundurków.
Ale także u nas znaleźlibyśmy kilka przykładów szkół, gdzie obowiązują mundurki i gdzie noszenie ich wyznacza status ucznia i rangę szkoły. Tradycyjnie mundurki szkolne były stonowane, uszyte w spokojnych kolorach o prostym i schludnym kroju. Celem noszenia mundurków jest ujednolicenie młodzieży szkolnej – dlatego też wszelkie udziwnienia w szkolnym stroju nie wchodzą w grę.

Jaki mundurek dla dziewczyn, a jaki dla chłopców? Płeć żeńska w szkole nosić może w ramach mundurku krawat, spódnicę, kilt, spodnium, sukienkę, fartuszek lub swetra oraz bluzki. Kwestią sporną jest odmienność mundurków dla dziewcząt i chłopców, dlatego też  w niektórych szkołach pozwala się uczennicom na noszenie spódnic lub spodni.

Podstawą prawną obowiązującego systemu oświaty jest Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 roku z późniejszymi zmianami.  Do końca roku szkolnego 1998/1999 obowiązywała taka struktura systemu oświaty jak: przedszkole, 8-letnia szkoła podstawowa (obowiązkowa) oraz szkoły ponadpodstawowe: 3-letnia zasadnicza szkoła zawodowa,  4-letnie liceum ogólnokształcące, średnie szkoły zawodowe:+ 4-letnie licea techniczne i zawodowe, + 5-letnie technikum zawodowe, liceum i szkoły równorzędne, + 2-2.5-letnie szkoły policealne i pomaturalne. Od 1 września 1999 roku – zgodnie z Ustawą z dnia 8 stycznia 1999 roku zawierającą przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego – rozpoczęto wdrażanie zreformowanej szkoły obowiązkowej, w której skład wchodzi 6-letnia szkoła podstawowa
oraz 3-letnie gimnazjum. 1 września 2002 r. powołano do życia następujące typy szkół ponadgimnazjalnych: 2-3-letnie zasadnicze szkoły zawodowe, 3-letnie licea ogólnokształcące, 3-letnie licea profilowane oraz 4-letnie technika. Natomiast 1 września 2004 r. rozpoczęły działalność szkoły uzupełniające dla absolwentów zasadniczych szkół zawodowych: 2-letnie uzupełniające licea ogólnokształcące, 3-letnie technika uzupełniające.

Wszystkie szkoły podstawowe, gimnazja i szkoły ponadgimnazjalne mogą być zarówno publiczne jak i niepubliczne. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych powstała spora liczba prawie nieznanych u nas szkół niepublicznych, zakładanych przez stowarzyszenia i osoby prywatne. Szkoły niepubliczne są zakładane i prowadzone przez osoby prawne lub fizyczne, natomiast szkoły publiczne przez jednostki administracji państwowej oraz samorządu terytorialnego. Szkoła publiczna to placówka, która: zapewnia bezpłatne nauczanie w zakresie ramowych planów nauczania, przeprowadza rekrutację uczniów w oparciu o zasadę powszechnej dostępności, zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach, realizuje programy nauczania, w przypadku szkół zawodowych również podstawy programowe kształcenia w danym zawodzie, realizuje także ramowy plan nauczania, realizuje ustalone przez ministra właściwego ds. oświaty i wychowania zasady oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, umożliwia uzyskanie świadectw lub dyplomów państwowych.

Sesja egzaminacyjna to czas, który studenci najmniej lubią. Oznacza to dla nich naukę, czytanie dużo książek. Większość uczy się dopiero przed samym egzaminem a nie cały semestr. Co jest oczywiście błędem bo nie ma nic gorszego jak uczenie się na ostatnią chwilę. Dla tych co jeszcze studentami nie są wytłumaczymy co w ogóle oznacza słowo ‘’sesja’’. To jeden z dwóch okresów w roku akademickim, liczony od pierwszego do ostatniego egzaminu na danym wydziale uczelni wyższej pod koniec każdego semestru. Na koniec pierwszego semestru odbywa się sesja zimowa, a na koniec drugiego letnia. Po każdej organizowana jest jeszcze sesja poprawkowa, podczas której studenci mogą po raz drugi przystąpić do egzaminów, z których w czasie sesji podstawowej uzyskali ocenę negatywną. Sesja egzaminacyjna jest również spotykana w szkołach policealnych. Są różne sposoby na sesję, pomysłów jest tyle co studentów. Kluczem do sukcesu jest na pewno dobra organizacja. Dobre jest także wykorzystanie mnemotechniki. Wiecie co to jest? Mnemotechnika to sposoby oparte na wyobraźni i skojarzeniach, ułatwiające zapamiętanie, przechowywanie i przypominanie sobie informacji.

A teraz coś bardzo, bardzo przyjemnego. WAKACJE. Jest ktoś wśród nas kto ich nie lubił? Myślę, że nie ma takich osób. Lato, wolne od szkoły…na to czeka się cały rok. Przed dwa miesiące można odpocząć, oderwać się od nauki, wyjechać gdzieś. Na pewno macie jakieś ulubione wspomnienia z wakacji, niezapomniane wrażenia. Ale one nie trwają wszędzie tyle samo. Terminy i długość wakacji są zróżnicowane w wielu krajach, a nawet w ich poszczególnych częściach. Istotnymi czynnikami wpływającym na terminy wakacji miały święta religijne oraz rytm pracy rolników i związana z tym konieczność udziału wszystkich członków rodziny, w tym dzieci, w pracach polowych. W Polsce czas ferii letnich obejmuje okres od następnego dnia po pierwszym piątku po 18 czerwca do ostatniego dnia sierpnia danego roku, czyli od końca roku szkolnego w szkole podstawowej, gimnazjum i liceum. Na studiach wygląda to troszeczkę inaczej ponieważ wakacje zaczynają się po zaliczeniu sesji letniej. I trwają do października. W wakacje można całymi dniami np. opalać się, jeździć na rowerze. Są różne formy spędzania wolnego czasu. Każdy coś dla siebie znajdzie na pewno.